Όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων συναντιέται μέσω προσευχής ή διαλογισμού κι όλοι εστιάζουμε στο ίδιο αποτέλεσμα, μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο!

Ο διαλογισμός είναι μια φυσική κατάσταση, δεν είναι κάτι καινούριο πέρα από τα συνηθισμένα. Είναι κάτι που όλοι μας έχουμε κάνει, χωρίς να το έχουμε ονομάσει έτσι. Θα μπορούσε να είναι 3 λεπτά σε ένα τραγούδι, οι στιγμές που κάποιος ζωγραφίζει, παίζει ή κανει κηπουρική….! Είναι μια κατάσταση την οποία έχουμε ξεχάσει πώς να προσεγγίζουμε καθημερινά.

Οι περισσότεροι από εμάς νομίζουμε ότι είμαστε οι σκέψεις μας και τα συναισθήματα μας, γιατί καθημερινά  γεμίζουμε τις στιγμές μας με αυτά. Ο νους είναι φλύαρος και δεν μας αφήνει απλά να ¨είμαστε¨. Διαλογισμός είναι η κατάσταση της απλής βίωσης, το μέσο να αποσυνδεθείς από τις σκέψεις, χωρίς καμιά παρέμβαση από το σώμα ή από τον νου.

Ο διαλογισμός δεν σημαίνει αυτοσυγκέντρωση, δεν χρειάζεται να ελέγξεις το νου, απλά να τον καταλάβεις… συμπεριλαμβάνει τα πάντα κι έτσι η συνειδητότητά σου διευρύνεται.

Σκοπός είναι να φτάσεις να μην χρειάζεσαι τεχνικές διαλογισμού, να μην χρειάζεται προσπάθεια… να γίνει μέρος της καθημερινότητας –όπως η αναπνοή- ζώντας κάθε στιγμή έτσι όπως είναι, χωρίς να σχολιάζει η σκέψη κι έτσι να ζεις σε ηρεμία, έχοντας απλά επίγνωση.

 

Ομαδικός διαλογισμός

Ο διαλογισμός με μια ομάδα ανθρώπων είναι μια πολύ δυνατή εμπειρία.

Υπάρχει μια ένταση που πηγάζει από την ομάδα, η οποία δεν είναι πάντα εφικτή στον ατομικό διαλογισμό.

Είναι μια παρόμοια εμπειρία με το ομαδικό τραγούδι του κοινού σε μια συναυλία… Περνώντας χρόνο με άλλους ανθρώπους που μοιράζονται τις ίδιες αξίες και στόχους,  δεν μπορεί παρά να νιώσεις ένα αυξανόμενο  αίσθημα χαράς και ενότητας στη συλλογική ατμόσφαιρα.

«Τη ζωή την ίδια χρειάζεται να την εκλάβεις ως ένα συμπαντικό αστείο – και τότε χαλαρώνεις ξαφνικά, γιατί δεν υπάρχει τίποτε για το οποίο να έχεις ένταση. Και με την χαλάρωση εκείνη αρχίζει να αλλάζει κάτι μέσα σου – μια ριζική αλλαγή, μια μεταμόρφωση – και τα μικροπράγματα τής ζωής αρχίζουν να παίρνουν νέο νόημα, νέα σημασία. Τότε τίποτε δεν είναι μικρό, όλα αρχίζουν να αποκτούν μια νέα γεύση, μια νέα αύρα΄ αρχίζεις να νιώθεις την ύπαρξη ενός είδους θεϊκότητας παντού. Δεν γίνεσαι χριστιανός, δεν γίνεσαι ινδουϊστής, δεν γίνεσαι μωαμεθανός΄ γίνεσαι απλώς ένας λάτρης τής ζωής. Μαθαίνεις ένα μόνο πράγμα, πώς να χαίρεσαι με τη ζωή.»

OSHO